Szukaj
to corroborate
01
potwierdzać, wspierać
to provide supporting evidence for a theory, statement, etc.
Transitive: to corroborate a theory or statement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
corroborate
3. osoba liczby pojedynczej
corroborates
imiesłów czynny
corroborating
czas przeszły prosty
corroborated
imiesłów bierny
corroborated
Przykłady
The witness's testimony corroborated the victim's account of the events.
Zeznanie świadka potwierdziło relację ofiary o wydarzeniach.
Drzewo Leksykalne
corroboration
corroborative
corroboratory
corroborate
corrobor
