Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to substantiate
01
onderbouwen, bevestigen
to prove something to be true by providing adequate evidence or facts
Transitive: to substantiate a claim
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
substantiate
3e persoon enkelvoud
substantiates
onvoltooid deelwoord
substantiating
onvoltooid verleden tijd
substantiated
voltooid deelwoord
substantiated
Voorbeelden
The witness's testimony substantiated the defendant's alibi.
De getuigenis van de getuige onderbouwde het alibi van de verdachte.
02
onderbouwen, versterken
to add to the strength of something
Transitive: to substantiate sth
Voorbeelden
She substantiated her position by presenting detailed facts.
Ze onderbouwde haar standpunt door gedetailleerde feiten te presenteren.
03
verwezenlijken, concretiseren
to give something a physical form or make it real
Transitive: to substantiate something abstract
Voorbeelden
The proposal was substantiated when the team built a prototype.
Het voorstel werd onderbouwd toen het team een prototype bouwde.
Lexicale Boom
substantiating
substantiation
substantiative
substantiate
substanti
