Szukaj
to provoke
01
prowokować, wywoływać
to give rise to a certain reaction or feeling, particularly suddenly
Transitive: to provoke a reaction or feeling
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
provoke
3. osoba liczby pojedynczej
provokes
imiesłów czynny
provoking
czas przeszły prosty
provoked
imiesłów bierny
provoked
Przykłady
The sudden change in weather could provoke anxiety in those with a fear of storms.
Nagła zmiana pogody może wywołać niepokój u osób bojących się burz.
02
prowokować, pobudzać
to intentionally stimulate or encourage someone's thoughts, actions, or emotions
Transitive: to provoke thoughts or intellect
Przykłady
The challenging puzzle was designed to provoke problem-solving skills and mental agility.
Trudna łamigłówka została zaprojektowana, aby prowokować umiejętności rozwiązywania problemów i zwinność umysłową.
03
prowokować, drażnić
to intentionally annoy someone so that they become angry
Transitive: to provoke sb
Przykłady
It was clear that the journalist 's intent was to provoke the interviewee with controversial questions.
Było jasne, że intencją dziennikarza było sprowokowanie rozmówcy kontrowersyjnymi pytaniami.
Drzewo Leksykalne
provoked
provoker
provoking
provoke
