Szukaj
to provoke
01
prowokować, wywoływać
to give rise to a certain reaction or feeling, particularly suddenly
Transitive: to provoke a reaction or feeling
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
provoke
3. osoba liczby pojedynczej
provokes
imiesłów czynny
provoking
czas przeszły prosty
provoked
imiesłów bierny
provoked
Przykłady
The unexpected news had the power to provoke a range of emotions, from surprise to disbelief.
Nieoczekiwana wiadomość miała moc wywoływania szeregu emocji, od zaskoczenia po niedowierzanie.
02
prowokować, pobudzać
to intentionally stimulate or encourage someone's thoughts, actions, or emotions
Transitive: to provoke thoughts or intellect
Przykłady
The teacher used thought-provoking questions to provoke critical thinking and discussion.
Nauczyciel użył prowokujących do myślenia pytań, aby pobudzić krytyczne myślenie i dyskusję.
03
prowokować, drażnić
to intentionally annoy someone so that they become angry
Transitive: to provoke sb
Przykłady
His sarcastic remarks were meant to provoke his sister, but she remained unfazed.
Jego sarkastyczne uwagi miały sprowokować jego siostrę, ale ona pozostała niewzruszona.
Drzewo Leksykalne
provoked
provoker
provoking
provoke
