infuriate
in
ˌɪn
in
fu
ˈfjʊ
fyoo
riate
rieɪt
rieit
/ɪnfjˈɔːɹɪˌe‍ɪt/

Definitie en betekenis van "infuriate"in het Engels

to infuriate
01

woedend maken, razend maken

to make someone extremely angry
Transitive: to infuriate sb
to infuriate definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
infuriate
3e persoon enkelvoud
infuriates
onvoltooid deelwoord
infuriating
onvoltooid verleden tijd
infuriated
voltooid deelwoord
infuriated
Voorbeelden
Her continuous gossiping about others infuriated her friends.
Haar voortdurende geroddel over anderen maakte haar vrienden woedend.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store