جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to infuriate
01
خشمگین کردن, از کوره به در کردن
to make someone extremely angry
Transitive: to infuriate sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
infuriate
سومشخص مفرد
infuriates
وجه وصفی حال
infuriating
گذشته ساده
infuriated
اسم مفعول
infuriated
مثالها
His dishonesty infuriated his colleagues.
بیصداقتی او همکارانش را عصبانی کرد.
درخت واژگانی
infuriated
infuriating
infuriation
infuriate
