Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to mandate
01
mandateren, opdragen
to officially give someone the authority or responsibility to carry out specific tasks or make decisions
Ditransitive: to mandate sb with authority or responsibility
Voorbeelden
The executive team is currently mandating key leaders with new responsibilities.
Het uitvoerende team draagt momenteel belangrijke leiders op met nieuwe verantwoordelijkheden.
02
mandateren, onder mandaat plaatsen
to assign or place a territory under the control or administration of a nation or authority
Transitive: to mandate a territory | to mandate a territory to a country
Voorbeelden
The territories were mandated to Japan, but their administration was later reassigned.
De gebieden werden aan Japan gemandateerd, maar hun beheer werd later opnieuw toegewezen.
03
verplichten, bevelen
to make something obligatory
Transitive: to mandate sth | to mandate that
Voorbeelden
The government mandated that all employees wear masks in public spaces.
De overheid verplichtte dat alle werknemers maskers dragen in openbare ruimtes.
Mandate
01
mandaat, decreet
an official document that sets out a specific order or command to be carried out
Voorbeelden
The mandate from headquarters outlined the new safety procedures.
Het mandaat van het hoofdkantoor schetste de nieuwe veiligheidsprocedures.
02
mandaat, volmacht
the legality and power given to a government or other organization after winning an election
Voorbeelden
The referendum resulted in a clear mandate for independence, prompting negotiations with the central government.
Het referendum resulteerde in een duidelijk mandaat voor onafhankelijkheid, wat onderhandelingen met de centrale overheid op gang bracht.
03
a former territory placed under the temporary administration of another power by the League of Nations after World War I
Voorbeelden
These territories, once Ottoman lands, came under European control as League of Nations mandates.
Lexicale Boom
mandator
mandate
mand
