جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to brandish
01
تکان دادن
to wave something, especially a weapon, in a threatening or aggressive way
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
brandish
سومشخص مفرد
brandishes
وجه وصفی حال
brandishing
گذشته ساده
brandished
اسم مفعول
brandished
مثالها
The robber brandished a pistol as he entered the store.
سارق هنگام ورود به فروشگاه یک اسلحه کمری را تکان داد.
02
لاف زدن, به رخ کشیدن
to display a trait, skill, or object in a boastful manner
مثالها
He brandished his credentials to silence the critics.
او مدارک خود را تکان داد تا منتقدان را ساکت کند.
Brandish
01
تکان دادن, حرکت تهدیدآمیز
the act of waving something, typically a weapon, in a showy or threatening way
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
brandishes
مثالها
With a theatrical brandish, she raised the flag.
با یک تکان دادن تئاتری، او پرچم را بلند کرد.
