Ara
to brandish
01
savurmak
to wave something, especially a weapon, in a threatening or aggressive way
Örnekler
The knight brandished his sword before charging into battle.
Şövalye, savaşa hücum etmeden önce kılıcını salladı.
02
gösteriş yapmak, havalı bir şekilde sergilemek
to display a trait, skill, or object in a boastful manner
Örnekler
The student brandished his perfect score with smug pride.
Öğrenci, mükemmel puanını kibirli bir gururla salladı.
Brandish
01
sallama, tehditkâr hareket
the act of waving something, typically a weapon, in a showy or threatening way
Örnekler
He ended his speech with a brandish of the contract.
Konuşmasını sözleşmeyi sallayarak bitirdi.
