جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to twinkle
01
سوسو زدن, درخشیدن
to emit a flickering or intermittent light, often creating a shimmering or sparkling effect
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
twinkle
سومشخص مفرد
twinkles
وجه وصفی حال
twinkling
گذشته ساده
twinkled
اسم مفعول
twinkled
مثالها
The stars began to twinkle as the night sky darkened.
ستارهها شروع به درخشیدن کردند در حالی که آسمان شب تاریک میشد.
02
سوسو زدن, درخشیدن
to shine with a flickering or sparkling light
مثالها
The stars twinkle brightly in the clear night sky.
ستارهها در آسمان شفاف شب میدرخشند.
Twinkle
01
درخشش, چشمک
a happy or playful sparkle in someone's eyes
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
twinkles
مثالها
She gave him a twinkle in her eye.
او به او درخششی در چشمانش داد.
02
چشمک, درخشش
a rapid change in brightness; a brief spark or flash
