Szukaj
to twinkle
01
migotać, błyszczeć
to emit a flickering or intermittent light, often creating a shimmering or sparkling effect
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
twinkle
3. osoba liczby pojedynczej
twinkles
imiesłów czynny
twinkling
czas przeszły prosty
twinkled
imiesłów bierny
twinkled
Przykłady
The stars began to twinkle as the night sky darkened.
Gwiazdy zaczęły migotać, gdy nocne niebo pociemniało.
02
migotać, błyszczeć
to shine with a flickering or sparkling light
Przykłady
The stars twinkle brightly in the clear night sky.
Gwiazdy migoczą jasno na czystym nocnym niebie.
Twinkle
01
błysk, migotanie
a happy or playful sparkle in someone's eyes
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
twinkles
Przykłady
She gave him a twinkle in her eye.
Dała mu błysk w swoich oczach.
02
migotanie, błysk
a rapid change in brightness; a brief spark or flash
