Szukaj
to twinkle
01
migotać, błyszczeć
to emit a flickering or intermittent light, often creating a shimmering or sparkling effect
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
twinkle
3. osoba liczby pojedynczej
twinkles
imiesłów czynny
twinkling
czas przeszły prosty
twinkled
imiesłów bierny
twinkled
Przykłady
The fireflies twinkle in the garden, creating a magical atmosphere.
Świetliki migoczą w ogrodzie, tworząc magiczną atmosferę.
02
migotać, błyszczeć
to shine with a flickering or sparkling light
Przykłady
The water in the fountain seemed to twinkle under the sunlight.
Woda w fontannie wydawała się migotać w świetle słonecznym.
Twinkle
01
błysk, migotanie
a happy or playful sparkle in someone's eyes
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
twinkles
Przykłady
The child 's twinkle showed her excitement.
Błysk w oczach dziecka pokazywał jej podekscytowanie.
02
migotanie, błysk
a rapid change in brightness; a brief spark or flash
