Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to twinkle
01
twinkelen, schitteren
to emit a flickering or intermittent light, often creating a shimmering or sparkling effect
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
twinkle
3e persoon enkelvoud
twinkles
onvoltooid deelwoord
twinkling
onvoltooid verleden tijd
twinkled
voltooid deelwoord
twinkled
Voorbeelden
The stars began to twinkle as the night sky darkened.
De sterren begonnen te twinkelen toen de nachtelijke hemel donkerder werd.
02
twinkelen, schitteren
to shine with a flickering or sparkling light
Voorbeelden
The stars twinkle brightly in the clear night sky.
De sterren twinkelen helder aan de heldere nachtelijke hemel.
Twinkle
01
vonkeling, twinkeling
a happy or playful sparkle in someone's eyes
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
twinkles
Voorbeelden
She gave him a twinkle in her eye.
Ze gaf hem een vonk in haar ogen.
02
fonkeling, flits
a rapid change in brightness; a brief spark or flash
