Szukaj
sträuben
[past form: sträubte]
01
opierać się, sprzeciwiać się
Sich widersetzen oder gegen etwas wehren, oft aus Ablehnung oder Trotz
Przykłady
Das Kind sträubte sich gegen den Mittagsschlaf.
Dziecko opierało się drzemce w południe.
02
najeżać się, stroszyć się
(Haare, Federn) sich aufrichten, meist aus Angst, Wut oder Kälte
Przykłady
Wenn es kalt ist, sträuben sich oft die Haare.
Kiedy jest zimno, włosy często stają dęba.
