Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
sträuben
01
zich verzetten, weerstand bieden
Sich widersetzen oder gegen etwas wehren, oft aus Ablehnung oder Trotz
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
sträube
3e persoon enkelvoud
sträubt
onvoltooid deelwoord
sträubend
onvoltooid verleden tijd
sträubte
voltooid deelwoord
gesträubt
Voorbeelden
Das Kind sträubte sich gegen den Mittagsschlaf.
Het kind verzette zich tegen het middagdutje.
02
overeind staan, opzetten
(Haare, Federn) sich aufrichten, meist aus Angst, Wut oder Kälte
Voorbeelden
Bei dem lauten Geräusch sträubten sich meine Haare.
Bij het harde geluid, stonden mijn haren overeind.
