جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
sträuben
[past form: sträubte]
01
مخالفت کردن, خودداریکردن
Sich widersetzen oder gegen etwas wehren, oft aus Ablehnung oder Trotz
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
sträube
سومشخص مفرد
sträubt
وجه وصفی حال
sträubend
گذشته ساده
sträubte
اسم مفعول
gesträubt
مثالها
Die Bevölkerung sträubt sich gegen die neuen Steuern.
جمعیت مقاومت میکند در برابر مالیاتهای جدید.
02
سیخ شدن (مو), راست شدن (مو)
(Haare, Federn) sich aufrichten, meist aus Angst, Wut oder Kälte
مثالها
Vor Wut sträubten sich seine Haare.
سیخ شدن از خشم، موهایش سیخ شد.
