جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
sträuben
01
مخالفت کردن, خودداریکردن
Sich widersetzen oder gegen etwas wehren, oft aus Ablehnung oder Trotz
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
sträube
سومشخص مفرد
sträubt
وجه وصفی حال
sträubend
گذشته ساده
sträubte
اسم مفعول
gesträubt
مثالها
Das Kind sträubte sich gegen den Mittagsschlaf.
کودک مقاومت کرد در برابر خواب نیمروز.
02
سیخ شدن (مو), راست شدن (مو)
(Haare, Federn) sich aufrichten, meist aus Angst, Wut oder Kälte
مثالها
Bei dem lauten Geräusch sträubten sich meine Haare.
در برابر صدای بلند، موهایم سیخ شد.
