جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
interpeller
01
بلند بلند حرف زدن, داد زدن
adresser la parole à quelqu'un brusquement ou avec insistance
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
بیقاعده
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
interpelle
اولشخص جمع
interpellons
اولشخص زمان آینده
interpellerai
وجه وصفی حال
interpelant
اسم مفعول
interpellé
اولشخص جمع زمان ناقص
interpellions
مثالها
Un homme dans la foule a interpellé le maire pendant son discours.
مردی در جمعیت با تندی خطاب کرد شهردار را در حین سخنرانیاش.
02
دستگیر کردن, توقیف کردن، بازداشت کردن
arrêter et questionner quelqu'un dans un cadre légal
مثالها
Interpellé pour excès de vitesse, il a présenté ses papiers.
بازداشتشده به دلیل سرعت غیرمجاز، مدارک خود را ارائه داد.
