Szukaj
interpeller
01
zwracać się, pytać
adresser la parole à quelqu'un brusquement ou avec insistance
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
interpelle
1. osoba liczby mnogiej
interpellons
1. osoba czasu przyszłego
interpellerai
imiesłów czynny
interpelant
imiesłów bierny
interpellé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
interpellions
Przykłady
Les enfants interpellent souvent leurs parents quand ils veulent quelque chose.
Dzieci często zwracają się do swoich rodziców, gdy czegoś chcą.
02
zatrzymać i przesłuchać, zatrzymać i wypytać
arrêter et questionner quelqu'un dans un cadre légal
Przykłady
Il a été interpellé à la frontière avec de fausses pièces d' identité.
Został przesłuchany na granicy z fałszywymi dokumentami tożsamości.
