Szukaj
interpeller
01
zwracać się, pytać
adresser la parole à quelqu'un brusquement ou avec insistance
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
interpelle
1. osoba liczby mnogiej
interpellons
1. osoba czasu przyszłego
interpellerai
imiesłów czynny
interpelant
imiesłów bierny
interpellé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
interpellions
Przykłady
Le professeur a interpellé l'élève qui ne suivait pas le cours.
Nauczyciel ostro zwrócił się do ucznia, który nie słuchał lekcji.
02
zatrzymać i przesłuchać, zatrzymać i wypytać
arrêter et questionner quelqu'un dans un cadre légal
Przykłady
Les agents ont interpellé le dealer en pleine transaction.
Agenci przesłuchali dilera w trakcie transakcji.
