Ara
interpeller
01
seslenmek, soru sormak
adresser la parole à quelqu'un brusquement ou avec insistance
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzensiz
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
interpelle
1. çoğul kişi
interpellons
gelecek zamanda 1. kişi
interpellerai
şimdiki zaman ortacı
interpelant
geçmiş zaman ortacı
interpellé
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
interpellions
Örnekler
Le professeur a interpellé l'élève qui ne suivait pas le cours.
Öğretmen, dersi takip etmeyen öğrenciyi sert bir şekilde uyardı.
02
gözaltına alıp sorgulamak, durdurup sorgulamak
arrêter et questionner quelqu'un dans un cadre légal
Örnekler
Les agents ont interpellé le dealer en pleine transaction.
Ajanlar, tam işlem sırasında uyuşturucu satıcısını sorguya çekti.
