Ara
Handcuff
01
kelepçe
a pair of rings made of metal with a chain attached to them, used for putting on the wrists of prisoners
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
cansız
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
handcuffs
Örnekler
The police officer placed the suspect's hands in handcuffs after arresting him.
Polis memuru, şüpheliyi tutukladıktan sonra ellerini kelepçeye aldı.
to handcuff
01
kelepçelemek
to restrain a person's hands together using a device, commonly done by law enforcement during an arrest
Transitive: to handcuff sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
bileşik
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
handcuff
3. tekil kişi
handcuffs
şimdiki zaman ortacı
handcuffing
basit geçmiş zaman
handcuffed
geçmiş zaman ortacı
handcuffed
Örnekler
The police officer decided to handcuff the suspect to prevent any attempts to flee.
Polis memuru, kaçma girişimlerini önlemek için şüpheliyi kelepçelemeye karar verdi.
Leksikal Ağaç
handcuff
hand
cuff
