Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Handcuff
01
handboeien, boeien
a pair of rings made of metal with a chain attached to them, used for putting on the wrists of prisoners
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
handcuffs
Voorbeelden
The detective carried a set of handcuffs in case they needed to restrain a dangerous suspect.
De detective droeg een set handboeien bij zich voor het geval hij een gevaarlijke verdachte moest bedwingen.
to handcuff
01
boeien
to restrain a person's hands together using a device, commonly done by law enforcement during an arrest
Transitive: to handcuff sb
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
handcuff
3e persoon enkelvoud
handcuffs
onvoltooid deelwoord
handcuffing
onvoltooid verleden tijd
handcuffed
voltooid deelwoord
handcuffed
Voorbeelden
The security personnel had to handcuff the unruly individual until the situation could be properly addressed.
Het beveiligingspersoneel moest de onhandelbare persoon boeien totdat de situatie goed kon worden aangepakt.
Lexicale Boom
handcuff
hand
cuff
