Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Handcuff
01
handboeien, boeien
a pair of rings made of metal with a chain attached to them, used for putting on the wrists of prisoners
Voorbeelden
The detective carried a set of handcuffs in case they needed to restrain a dangerous suspect.
De detective droeg een set handboeien bij zich voor het geval hij een gevaarlijke verdachte moest bedwingen.
to handcuff
01
boeien
to restrain a person's hands together using a device, commonly done by law enforcement during an arrest
Transitive: to handcuff sb
Voorbeelden
The security personnel had to handcuff the unruly individual until the situation could be properly addressed.
Het beveiligingspersoneel moest de onhandelbare persoon boeien totdat de situatie goed kon worden aangepakt.
Lexicale Boom
handcuff
hand
cuff
