Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Handcuff
01
handboeien, boeien
a pair of rings made of metal with a chain attached to them, used for putting on the wrists of prisoners
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
handcuffs
Voorbeelden
The police officer placed the suspect's hands in handcuffs after arresting him.
De politieagent deed de handen van de verdachte in handboeien na zijn arrestatie.
to handcuff
01
boeien
to restrain a person's hands together using a device, commonly done by law enforcement during an arrest
Transitive: to handcuff sb
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
handcuff
3e persoon enkelvoud
handcuffs
onvoltooid deelwoord
handcuffing
onvoltooid verleden tijd
handcuffed
voltooid deelwoord
handcuffed
Voorbeelden
The police officer decided to handcuff the suspect to prevent any attempts to flee.
De politieagent besloot de verdachte te boeien om te voorkomen dat hij zou proberen te vluchten.
Lexicale Boom
handcuff
hand
cuff
