جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Handcuff
01
دستبند (پلیس)
a pair of rings made of metal with a chain attached to them, used for putting on the wrists of prisoners
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
بیجان
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
handcuffs
مثالها
He felt the cold metal of the handcuffs tighten around his wrists as he was led to the police car.
او احساس کرد فلز سرد دستبندها دور مچهایش تنگتر میشود در حالی که به سمت ماشین پلیس برده میشد.
to handcuff
01
دستبند زدن
to restrain a person's hands together using a device, commonly done by law enforcement during an arrest
Transitive: to handcuff sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مرکب
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
handcuff
سومشخص مفرد
handcuffs
وجه وصفی حال
handcuffing
گذشته ساده
handcuffed
اسم مفعول
handcuffed
مثالها
Law enforcement may handcuff individuals for the safety of both the officers and the person being detained.
مقامات اجرای قانون ممکن است افراد را دستبند بزنند برای امنیت هم مأموران و هم فرد بازداشت شده.
درخت واژگانی
handcuff
hand
cuff
