Ara
to occur
01
meydana gelmek
to come to be or take place, especially unexpectedly or naturally
Intransitive: to occur
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
occur
3. tekil kişi
occurs
şimdiki zaman ortacı
occurring
basit geçmiş zaman
occurred
geçmiş zaman ortacı
occurred
Örnekler
The meeting occurred as scheduled despite the bad weather.
Toplantı, kötü hava koşullarına rağmen planlandığı gibi gerçekleşti.
02
bulunmak, mevcut olmak
to be present or found in a particular place
Intransitive: to occur somewhere
Örnekler
The phenomenon of bioluminescence occurs in certain marine organisms.
Biyolüminesans fenomeni, belirli deniz organizmalarında meydana gelir.
Leksikal Ağaç
cooccur
occurrence
occurrent
occur
