Szukaj
to occur
01
zdarzać się, występować
to come to be or take place, especially unexpectedly or naturally
Intransitive: to occur
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
occur
3. osoba liczby pojedynczej
occurs
imiesłów czynny
occurring
czas przeszły prosty
occurred
imiesłów bierny
occurred
Przykłady
The meeting occurred as scheduled despite the bad weather.
Spotkanie odbyło się zgodnie z harmonogramem pomimo złej pogody.
02
występować, być obecnym
to be present or found in a particular place
Intransitive: to occur somewhere
Przykłady
The phenomenon of bioluminescence occurs in certain marine organisms.
Zjawisko bioluminescencji występuje u niektórych organizmów morskich.
Drzewo Leksykalne
cooccur
occurrence
occurrent
occur
