Szukaj
Contour
01
kontur, zarys
the external shape, outline, or surface configuration of an object or figure
Przykłady
The artist traced the contour of her subject's face.
Artysta odrysował kontur twarzy swojego obiektu.
02
poziomiczna, izohipsa
a line on a topographic map that connects points of equal elevation, used to represent the shape and elevation of the terrain
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
contours
Przykłady
The contour lines showed a steep incline up the mountain.
Poziomic pokazywały stromy podjazd pod górę.
03
konfiguracja, struktura
the overall configuration or pattern of elements in a complex system, often used metaphorically to describe structure or flow
Przykłady
The contour of the argument revealed its underlying logic.
Kontur argumentu ujawnił jego podstawową logikę.
to contour
01
kształtować, konturować
to shape something, emphasizing its natural curves and outlines
Transitive: to contour sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
contour
3. osoba liczby pojedynczej
contours
imiesłów czynny
contouring
czas przeszły prosty
contoured
imiesłów bierny
contoured
Przykłady
The sculptor used a chisel to contour the stone into a lifelike figure.
Rzeźbiarz użył dłuta, aby wykonturować kamień w realistyczną figurę.
