Szukaj
to requite
01
wynagradzać, odwdzięczać się
to give something as a reward or compensation for services, favors, or achievements
Transitive: to requite sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
requite
3. osoba liczby pojedynczej
requites
imiesłów czynny
requiting
czas przeszły prosty
requited
imiesłów bierny
requited
Przykłady
The hero was requited with riches and honors for his bravery in battle.
Bohater został nagrodzony bogactwem i zaszczytami za swoją odwagę w bitwie.
02
odwdzięczyć się, zemścić się
to respond to a wrong, injury, or offense by retaliating
Transitive: to requite an injury or offence
Przykłady
The soldier vowed to requite the wrong done to his comrades.
Żołnierz przysiągł zemścić się za krzywdę wyrządzoną swoim towarzyszom.
03
odwzajemniać, odpłacać
to respond to someone's love or affection in a similar way
Transitive: to requite affection
Przykłady
She hoped that he would requite her love, but he remained distant.
Miała nadzieję, że on odwzajemni jej miłość, ale on pozostał zdystansowany.
