Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to disown
01
verloochenen, verstoten
to refuse to acknowledge or deny any connection or identification with someone, typically resulting in the termination of familial or personal ties
Transitive: to disown a family member
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
disown
3e persoon enkelvoud
disowns
onvoltooid deelwoord
disowning
onvoltooid verleden tijd
disowned
voltooid deelwoord
disowned
Voorbeelden
The father decided to disown his son after a long-standing disagreement.
De vader besloot zijn zoon te onterven na een langdurig meningsverschil.
02
verloochenen, afwijzen
to reject or deny any association or relationship with someone or something
Transitive: to disown an association or stance
Voorbeelden
He chose to disown his former beliefs after learning more about the issue.
Hij koos ervoor om zijn vroegere overtuigingen te verwerpen nadat hij meer over de kwestie had geleerd.
Lexicale Boom
disowning
disownment
disown
own
