جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to disown
01
از ارث محروم کردن
to refuse to acknowledge or deny any connection or identification with someone, typically resulting in the termination of familial or personal ties
Transitive: to disown a family member
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
disown
سومشخص مفرد
disowns
وجه وصفی حال
disowning
گذشته ساده
disowned
اسم مفعول
disowned
مثالها
The father decided to disown his son after a long-standing disagreement.
پدر پس از اختلافی طولانی تصمیم گرفت پسرش را رد کند.
02
انکار کردن
to reject or deny any association or relationship with someone or something
Transitive: to disown an association or stance
مثالها
He chose to disown his former beliefs after learning more about the issue.
او پس از یادگیری بیشتر در مورد این موضوع، تصمیم گرفت که باورهای سابق خود را رد کند.
درخت واژگانی
disowning
disownment
disown
own
