Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to bludgeon
01
dwingen, onder druk zetten
to forcefully pressure someone to do something
Ditransitive: to bludgeon sb into sth
Voorbeelden
The peer pressure from his friends bludgeoned him into participating in risky behavior.
De groepsdruk van zijn vrienden drong hem ertoe om deel te nemen aan risicovol gedrag.
02
afranselen, met een knuppel slaan
to violently strike someone repeatedly with a heavy stick
Transitive: to bludgeon sb
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
bludgeon
3e persoon enkelvoud
bludgeons
onvoltooid deelwoord
bludgeoning
onvoltooid verleden tijd
bludgeoned
voltooid deelwoord
bludgeoned
Voorbeelden
The thief bludgeoned the homeowner during the attempted burglary.
De dief heeft de huiseigenaar afgeranseld tijdens de poging tot inbraak.
Bludgeon
01
knuppel, gummi
a thick, usually short stick or club used to hit or strike, often intended as a weapon
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
bludgeons
Voorbeelden
Medieval soldiers sometimes fought with spiked bludgeons.
Middeleeuwse soldaten vochten soms met stekelige knuppels.
Lexicale Boom
bludgeoner
bludgeon
