Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to bludgeon
01
dwingen, onder druk zetten
to forcefully pressure someone to do something
Ditransitive: to bludgeon sb into sth
Voorbeelden
The aggressive salesperson attempted to bludgeon customers into buying unnecessary products.
De agressieve verkoper probeerde klanten te dwingen onnodige producten te kopen.
02
afranselen, met een knuppel slaan
to violently strike someone repeatedly with a heavy stick
Transitive: to bludgeon sb
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
bludgeon
3e persoon enkelvoud
bludgeons
onvoltooid deelwoord
bludgeoning
onvoltooid verleden tijd
bludgeoned
voltooid deelwoord
bludgeoned
Voorbeelden
The assailant bludgeoned his victim with a tire iron, leaving them unconscious and bleeding.
De aanvaller sloeg zijn slachtoffer met een koevoet, waardoor hij bewusteloos en bloedend achterbleef.
Bludgeon
01
knuppel, gummi
a thick, usually short stick or club used to hit or strike, often intended as a weapon
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
bludgeons
Voorbeelden
The guard carried a bludgeon for protection.
De bewaker droeg een knuppel voor bescherming.
