Szukaj
to bludgeon
01
zmuszać, wywierać presję
to forcefully pressure someone to do something
Ditransitive: to bludgeon sb into sth
Przykłady
The aggressive salesperson attempted to bludgeon customers into buying unnecessary products.
Agresywny sprzedawca próbował zmusić klientów do zakupu niepotrzebnych produktów.
02
okładać pałką, bić brutalnie
to violently strike someone repeatedly with a heavy stick
Transitive: to bludgeon sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
bludgeon
3. osoba liczby pojedynczej
bludgeons
imiesłów czynny
bludgeoning
czas przeszły prosty
bludgeoned
imiesłów bierny
bludgeoned
Przykłady
The assailant bludgeoned his victim with a tire iron, leaving them unconscious and bleeding.
Napastownik zatłukł swoją ofiarę żelaznym prętem, pozostawiając ją nieprzytomną i krwawiącą.
Bludgeon
01
pałka, maczuga
a thick, usually short stick or club used to hit or strike, often intended as a weapon
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
bludgeons
Przykłady
The guard carried a bludgeon for protection.
Strażnik nosił pałkę dla ochrony.
