Szukaj
to bludgeon
01
zmuszać, wywierać presję
to forcefully pressure someone to do something
Ditransitive: to bludgeon sb into sth
Przykłady
Facing resistance, the project leader bludgeoned team members into accepting tight deadlines.
W obliczu oporu lider projektu zmusił członków zespołu do zaakceptowania napiętych terminów.
02
okładać pałką, bić brutalnie
to violently strike someone repeatedly with a heavy stick
Transitive: to bludgeon sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
bludgeon
3. osoba liczby pojedynczej
bludgeons
imiesłów czynny
bludgeoning
czas przeszły prosty
bludgeoned
imiesłów bierny
bludgeoned
Przykłady
Despite efforts to intervene, the perpetrator continued to bludgeon his victim with brutal force.
Mimo wysiłków interwencji, sprawca nadal okładał swoją ofiarę brutalną siłą.
Bludgeon
01
pałka, maczuga
a thick, usually short stick or club used to hit or strike, often intended as a weapon
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
bludgeons
Przykłady
Police found a bloodied bludgeon near the crime scene.
Policja znalazła zakrwawiony pałkę w pobliżu miejsca zbrodni.
