to befall
Pronunciation
/bɪˈfɔɫ/

Definitie en betekenis van "befall"in het Engels

to befall
01

overkomen, gebeuren

to happen to a person or thing in a way that seems destined and has serious consequences
Transitive: to befall sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
befall
3e persoon enkelvoud
befalls
onvoltooid deelwoord
befalling
onvoltooid verleden tijd
befell
voltooid deelwoord
befallen
Voorbeelden
The calamity that befell the town was due to years of neglect.
Het ongeluk dat de stad trof was te wijten aan jaren van verwaarlozing.
02

gebeuren, overkomen

to occur, typically in a way that seems inevitable or destined
Intransitive
Voorbeelden
Unusual phenomena can sometimes befall, leaving people perplexed.
Ongewone verschijnselen kunnen soms plaatsvinden, wat mensen verward achterlaat.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store