جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to discredit
01
بیاعتبار کردن
to make someone or something be no longer respected
Transitive: to discredit a person or their reputation
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
discredit
سومشخص مفرد
discredits
وجه وصفی حال
discrediting
گذشته ساده
discredited
اسم مفعول
discredited
مثالها
The scandal served to discredit the politician in the eyes of the public.
رسوایی به بی اعتبار کردن سیاستمدار در глаاز عموم کمک کرد.
02
موجب ناباوری شدن
to raise doubt about someone or something and make people stop believing in them
Transitive: to discredit information
مثالها
The online article 's misleading information and lack of reliable sources quickly discredited its claims.
اطلاعات گمراه کننده مقاله آنلاین و عدم وجود منابع معتبر به سرعت ادعاهای آن را بی اعتبار کرد.
03
به شهرت کسی یا چیزی صدمه زدن
to make people believe someone or something is not trustworthy or reliable
Transitive: to discredit sb/sth
مثالها
The lawyer attempted to discredit the witness during cross-examination.
وکیل در طول بازجویی متقابل سعی کرد که شاهد را بی اعتبار کند.
Discredit
01
بی اعتباری, از دست دادن احترام
the state of being held in low esteem
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
discredits
درخت واژگانی
discredit
credit
