جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to discredit
01
بیاعتبار کردن
to make someone or something be no longer respected
Transitive: to discredit a person or their reputation
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
discredit
سومشخص مفرد
discredits
وجه وصفی حال
discrediting
گذشته ساده
discredited
اسم مفعول
discredited
مثالها
From their discriminatory practices to their mistreatment of employees, the company's actions have discredited their reputation as a fair and respected employer.
از شیوههای تبعیضآمیز آنها تا بدرفتاری با کارمندان، اقدامات شرکت اعتبارشان را به عنوان یک کارفرمای منصف و محترم خدشهدار کرده است.
02
موجب ناباوری شدن
to raise doubt about someone or something and make people stop believing in them
Transitive: to discredit information
مثالها
Attempts to discredit the research findings were unsuccessful, as the data and methodology were sound.
تلاشها برای بیاعتبار کردن یافتههای تحقیق ناموفق بود، زیرا دادهها و روششناسی معتبر بودند.
03
به شهرت کسی یا چیزی صدمه زدن
to make people believe someone or something is not trustworthy or reliable
Transitive: to discredit sb/sth
مثالها
His mistakes at work were used to discredit his ability to lead the project.
اشتباهات او در کار برای بیاعتبار کردن توانایی او در رهبری پروژه استفاده شد.
Discredit
01
بی اعتباری, از دست دادن احترام
the state of being held in low esteem
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
discredits
درخت واژگانی
discredit
credit
