Ara
to discredit
01
itibarını sarsmak
to make someone or something be no longer respected
Transitive: to discredit a person or their reputation
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
discredit
3. tekil kişi
discredits
şimdiki zaman ortacı
discrediting
basit geçmiş zaman
discredited
geçmiş zaman ortacı
discredited
Örnekler
From their discriminatory practices to their mistreatment of employees, the company's actions have discredited their reputation as a fair and respected employer.
Ayrımcı uygulamalarından çalışanlarına kötü muamelelerine kadar, şirketin eylemleri adil ve saygın bir işveren olarak itibarını zedeledi.
02
itibarsızlaştırmak, şüphe uyandırmak
to raise doubt about someone or something and make people stop believing in them
Transitive: to discredit information
Örnekler
Attempts to discredit the research findings were unsuccessful, as the data and methodology were sound.
Araştırma bulgularını itibarsızlaştırma girişimleri başarısız oldu, çünkü veri ve metodoloji sağlamdı.
03
itibarsızlaştırmak, güvenilirliğini sarsmak
to make people believe someone or something is not trustworthy or reliable
Transitive: to discredit sb/sth
Örnekler
His mistakes at work were used to discredit his ability to lead the project.
İş yerindeki hataları, projeyi yönetme yeteneğini itibarsızlaştırmak için kullanıldı.
Discredit
01
itibarsızlık, güven kaybı
the state of being held in low esteem
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
discredits
Leksikal Ağaç
discredit
credit
