discredit
dis
dɪs
dis
cre
ˈkrɛ
kre
dit
dɪt
dit
British pronunciation
/dɪskɹˈɛdɪt/

"discredit"kelimesinin İngilizce tanımı ve anlamı

to discredit
01

itibarını sarsmak

to make someone or something be no longer respected
Transitive: to discredit a person or their reputation
to discredit definition and meaning
example
Örnekler
Attempts to discredit her expertise failed as she proved her skills repeatedly.
Uzmanlığını itibarsızlaştırmaya yönelik girişimler, becerilerini tekrar tekrar kanıtlamasıyla başarısız oldu.
02

itibarsızlaştırmak, şüphe uyandırmak

to raise doubt about someone or something and make people stop believing in them
Transitive: to discredit information
example
Örnekler
Scientists found data that discredited the theory proposed last year.
Bilim insanları, geçen yıl öne sürülen teoriyi itibarsızlaştıran veriler buldular.
03

itibarsızlaştırmak, güvenilirliğini sarsmak

to make people believe someone or something is not trustworthy or reliable
Transitive: to discredit sb/sth
example
Örnekler
The scandal discredited the official ’s ability to lead the organization effectively.
Skandal, yetkilinin organizasyonu etkili bir şekilde yönetme yeteneğini itibarsızlaştırdı.
Discredit
01

itibarsızlık, güven kaybı

the state of being held in low esteem
LanGeek
Uygulamayı İndir
langeek application

Download Mobile App

stars

app store