Definicja i znaczenie słowa „discredit” po angielsku

to discredit

CZASOWNIK

zdyskredytować, podszyć zaufanie

to make someone or something be no longer respected

Transitive: to discredit a person or their reputation

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

pochodny

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

discredit

3. osoba liczby pojedynczej

discredits

imiesłów czynny

discrediting

czas przeszły prosty

discredited

imiesłów bierny

discredited

Przykłady

From their discriminatory practices to their mistreatment of employees, the company's actions have discredited their reputation as a fair and respected employer.

Od ich dyskryminacyjnych praktyk po złe traktowanie pracowników, działania firmy zdyskredytowały ich reputację jako sprawiedliwego i szanowanego pracodawcy.

zdyskredytować, wzbudzić wątpliwości

to raise doubt about someone or something and make people stop believing in them

Transitive: to discredit information

Przykłady

Attempts to discredit the research findings were unsuccessful, as the data and methodology were sound.

Próby zdyskredytowania wyników badań nie powiodły się, ponieważ dane i metodologia były solidne.

zdyskredytować, podważyć zaufanie

to make people believe someone or something is not trustworthy or reliable

Transitive: to discredit sb/sth

Przykłady

His mistakes at work were used to discredit his ability to lead the project.

Jego błędy w pracy zostały wykorzystane do zdyskredytowania jego zdolności do prowadzenia projektu.