Definitie en betekenis van "discredit"in het Engels

to discredit

WERKWOORD

in diskrediet brengen, beschamen

to make someone or something be no longer respected

Transitive: to discredit a person or their reputation

grammaticale informatie

morfologische samenstelling

afgeleid

actiewerkwoord

regelmatig

tegenwoordige tijd

discredit

3e persoon enkelvoud

discredits

onvoltooid deelwoord

discrediting

onvoltooid verleden tijd

discredited

voltooid deelwoord

discredited

Voorbeelden

From their discriminatory practices to their mistreatment of employees, the company's actions have discredited their reputation as a fair and respected employer.

Van hun discriminerende praktijken tot hun mishandeling van werknemers, hebben de acties van het bedrijf hun reputatie als een eerlijke en gerespecteerde werkgever in diskrediet gebracht.

in diskrediet brengen, twijfel zaaien

to raise doubt about someone or something and make people stop believing in them

Transitive: to discredit information

Voorbeelden

Attempts to discredit the research findings were unsuccessful, as the data and methodology were sound.

Pogingen om de onderzoeksresultaten in diskrediet te brengen waren niet succesvol, omdat de gegevens en methodologie solide waren.

in diskrediet brengen, ontkrachten

to make people believe someone or something is not trustworthy or reliable

Transitive: to discredit sb/sth

Voorbeelden

His mistakes at work were used to discredit his ability to lead the project.

Zijn fouten op het werk werden gebruikt om zijn vermogen om het project te leiden in diskrediet te brengen.