Szukaj
raisonner
01
rozumować, myśleć logicznie
réfléchir de manière logique, utiliser sa raison pour comprendre ou conclure
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
raisonne
1. osoba liczby mnogiej
raisonnons
1. osoba czasu przyszłego
raisonnerai
imiesłów bierny
raisonné
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
raisonnions
Przykłady
Il sait très bien raisonner dans les situations difficiles.
On wie, jak bardzo dobrze rozumować w trudnych sytuacjach.
02
próbować przekonać, rozmawiać
discuter avec quelqu'un pour le convaincre ou lui faire entendre raison
Przykłady
J'ai essayé de le raisonner, mais il n'écoute pas.
Próbowałem z nim rozmawiać rozsądnie, ale on nie słucha.
03
przekonywać siebie, rozmyślać
réfléchir pour se convaincre ou se persuader soi-même
Przykłady
Elle s'est raisonnée en se disant que tout irait bien.
Przekonała siebie, mówiąc sobie, że wszystko będzie dobrze.
