Szukaj
raisonner
01
rozumować, myśleć logicznie
réfléchir de manière logique, utiliser sa raison pour comprendre ou conclure
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
raisonne
1. osoba liczby mnogiej
raisonnons
1. osoba czasu przyszłego
raisonnerai
imiesłów bierny
raisonné
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
raisonnions
Przykłady
Il est incapable de raisonner quand il est en colère.
Nie jest w stanie rozumować, gdy jest zły.
02
próbować przekonać, rozmawiać
discuter avec quelqu'un pour le convaincre ou lui faire entendre raison
Przykłady
Il a tenté de raisonner ses collègues en colère.
Próbował przekonać swoich rozgniewanych kolegów.
03
przekonywać siebie, rozmyślać
réfléchir pour se convaincre ou se persuader soi-même
Przykłady
Ils se sont raisonnés et ont décidé d' attendre encore un peu.
Przekonali się i postanowili jeszcze trochę poczekać.
