Szukaj
couronner
01
koronować, ukoronować
mettre une couronne sur la tête de quelqu'un, en particulier lors d'une cérémonie officielle
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
couronne
1. osoba liczby mnogiej
couronnons
1. osoba czasu przyszłego
couronnerai
imiesłów bierny
couronné
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
couronnions
Przykłady
Le roi a été couronné lors d'une grande cérémonie.
Król został koronowany podczas wielkiej ceremonii.
02
koronować, nagradzać
récompenser quelqu'un pour ses efforts ou son succès
Przykłady
Le jury a couronné le vainqueur du concours.
Jury ukoronowało zwycięzcę konkursu.
03
koronować, dopełnić
achever ou compléter quelque chose de manière remarquable
Przykłady
Ce succès a couronné des années de travail acharné.
Ten sukces ukoronował lata ciężkiej pracy.
