جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
embêter
01
حال کسی را گرفتن, عذاب دادن، اذیت کردن
déranger ou gêner quelqu'un, rendre la situation désagréable
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
embête
اولشخص جمع
embêtons
اولشخص زمان آینده
embêterai
وجه وصفی حال
embêtant
اسم مفعول
embêté
اولشخص جمع زمان ناقص
embêtions
مثالها
Les retards de transport embêtent les passagers.
تأخیرهای حملونقل مسافران را آزار میدهد.
02
حوصله (کسی را) سر بردن, (کسی را) خسته کردن
causer de l'ennui ou de l'agacement à quelqu'un
مثالها
Elle embête toujours son frère avec ses questions.
او همیشه با سوالاتش برادرش را آزار میدهد.
03
حوصله (کسی) سر رفتن, خسته شدن
se sentir ennuyé ou dérangé par quelque chose
مثالها
Elle s' embête quand il ne se passe rien d' intéressant.
حوصلهاش سر میرود وقتی هیچ چیز جالبی اتفاق نمیافتد.
