Szukaj
embêter
01
przeszkadzać, drażnić
déranger ou gêner quelqu' un , rendre la situation désagréable
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
embête
1. osoba liczby mnogiej
embêtons
1. osoba czasu przyszłego
embêterai
imiesłów czynny
embêtant
imiesłów bierny
embêté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
embêtions
Przykłady
Ce bruit m'embête beaucoup.
Ten hałas bardzo mnie denerwuje.
02
niepokoić
causer de l'ennui ou de l'agacement à quelqu'un
Przykłady
Ce bruit m'embête beaucoup.
Ten hałas bardzo mnie drażni.
03
nudzić się, denerwować się
se sentir ennuyé ou dérangé par quelque chose
Przykłady
Je m'embête pendant les longues réunions.
Nudzę się podczas długich spotkań.
