Szukaj
embêter
01
przeszkadzać, drażnić
déranger ou gêner quelqu'un, rendre la situation désagréable
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
embête
1. osoba liczby mnogiej
embêtons
1. osoba czasu przyszłego
embêterai
imiesłów czynny
embêtant
imiesłów bierny
embêté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
embêtions
Przykłady
Ces formalités administratives m' embêtent.
Te formalności administracyjne mnie denerwują.
02
niepokoić
causer de l'ennui ou de l'agacement à quelqu'un
Przykłady
Il embête ses collègues avec ses commentaires.
Dokucza swoim kolegom swoimi komentarzami.
03
nudzić się, denerwować się
se sentir ennuyé ou dérangé par quelque chose
Przykłady
Il s' embête à attendre son ami.
On nudzi się, czekając na swojego przyjaciela.
