Pesquisar
Selecione o idioma do dicionário
parar
01
parar
detenerse o hacer que algo deje de moverse o funcionar
informações gramaticais
composição morfológica
simples
verbo de ação
regular
1.ª pessoa do singular
paro
3.ª pessoa do singular
para
particípio presente
parando
pretérito simples
paré
particípio passado
parado
Exemplos
El coche paró en el semáforo rojo.
O carro parou no semáforo vermelho.
02
parar
detener o impedir que algo continúe o suceda
Exemplos
Pararon la producción por falta de materiales.
Pararam a produção por falta de materiais.
03
levantar-se
ponerse de pie desde una posición sentada o acostada
Exemplos
Me paré cuando entró el profesor en la clase.
Eu me levantei quando o professor entrou na sala de aula.
04
defender, parar
detener un lanzamiento o disparo a gol
Exemplos
El portero logró parar el penalti con una espectacular estirada.
O goleiro conseguiu defender o pênalti com um mergulho espetacular.



























