Ara
to irk
01
bezdirmek
to annoy someone, often due to repeated actions or persistent issues
Transitive: to irk sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
durum fiili
düzenli
şimdiki zaman
irk
3. tekil kişi
irks
şimdiki zaman ortacı
irking
basit geçmiş zaman
irked
geçmiş zaman ortacı
irked
Örnekler
It irks him when someone leaves the door open and lets the cold air in.
Birisi kapıyı açık bırakıp soğuk havanın girmesine izin verdiğinde bu onu rahatsız eder.
