Ara
to pounce
01
saldırmak, atlamak
to move down on something or someone with a sudden, swift action, typically with the intention of seizing or capturing
Intransitive: to pounce on sb/sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
hareket fiili
düzenli
şimdiki zaman
pounce
3. tekil kişi
pounces
şimdiki zaman ortacı
pouncing
basit geçmiş zaman
pounced
geçmiş zaman ortacı
pounced
Örnekler
The basketball player saw an opportunity for a steal and quickly pounced on the loose ball.
Basketbol oyuncusu bir top çalma fırsatı gördü ve hızla üzerine atladı serbest topa.
Pounce
01
sıçrama, hamle
the act of pouncing
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
pounces
Leksikal Ağaç
pouncing
pounce
