جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to pounce
01
یورش بردن, پریدن
to move down on something or someone with a sudden, swift action, typically with the intention of seizing or capturing
Intransitive: to pounce on sb/sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
باقاعده
زمان حال
pounce
سومشخص مفرد
pounces
وجه وصفی حال
pouncing
گذشته ساده
pounced
اسم مفعول
pounced
مثالها
The basketball player saw an opportunity for a steal and quickly pounced on the loose ball.
بازیکن بسکتبال فرصتی برای دزدیدن توپ دید و به سرعت به توپ شل حمله کرد.
Pounce
01
پرش, حمله
the act of pouncing
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
pounces
درخت واژگانی
pouncing
pounce
