Szukaj
to pounce
01
rzucać się, skakać
to move down on something or someone with a sudden, swift action, typically with the intention of seizing or capturing
Intransitive: to pounce on sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
pounce
3. osoba liczby pojedynczej
pounces
imiesłów czynny
pouncing
czas przeszły prosty
pounced
imiesłów bierny
pounced
Przykłady
The bird swooped down from the sky and pounced on the unsuspecting rodent.
Ptak zanurkował z nieba i rzucił się na niczego niepodejrzewającego gryzonia.
Pounce
01
skok, atak
the act of pouncing
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
pounces
Drzewo Leksykalne
pouncing
pounce
