Ara
to abut
01
uç uca gelmek
to adjoin or border upon something, typically in a direct manner
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
durum fiili
düzenli
şimdiki zaman
abut
3. tekil kişi
abuts
şimdiki zaman ortacı
abutting
basit geçmiş zaman
abutted
geçmiş zaman ortacı
abutted
Örnekler
The fence abuts the property line, marking the boundary of the yard.
Çit, mülk hattına bitişik durumda olup bahçenin sınırını belirler.
