Szukaj
to abut
01
przylegać, graniczyć z
to adjoin or border upon something, typically in a direct manner
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
abut
3. osoba liczby pojedynczej
abuts
imiesłów czynny
abutting
czas przeszły prosty
abutted
imiesłów bierny
abutted
Przykłady
The fence abuts the property line, marking the boundary of the yard.
Płot przylega do linii działki, wyznaczając granicę podwórka.
