Szukaj
to initiate
01
zainicjować, rozpocząć
to start a new course of action
Transitive: to initiate a process or project
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
initiate
3. osoba liczby pojedynczej
initiates
imiesłów czynny
initiating
czas przeszły prosty
initiated
imiesłów bierny
initiated
Przykłady
The company decided to initiate a new marketing campaign to promote their latest product.
Firma postanowiła zainicjować nową kampanię marketingową, aby promować swój najnowszy produkt.
02
zainicjować, rozpocząć
to make the first move in the beginning of a process
Intransitive
Przykłady
He initiated by offering his help before anyone else spoke.
Zainicjował, oferując swoją pomoc, zanim ktoś inny zdążył się odezwać.
03
inicjować, przyjmować
to introduce someone into a secret or exclusive group, often through a ceremony or ritual
Transitive: to initiate sb | to initiate sb into a group
Przykłady
The elders initiated him into the ancient society with a sacred ritual.
Starszyzna wtajemniczyła go w starożytne stowarzyszenie poprzez święty rytuał.
Initiate
01
wtajemniczony, nowicjusz
a person who has been formally introduced to specialized knowledge, practices, or secret rites
informacje gramatyczne
status żywotności
człowiek
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
initiates
Przykłady
The initiates learned the secret ceremonies of the order.
Wtajemniczeni nauczyli się tajnych ceremonii zakonu.
02
wtajemniczony, członek
someone formally recognized as a member of a learned, professional, or academic group
Przykłady
She became an initiate in the society of historians.
Stała się wtajemniczoną w towarzystwie historyków.
03
początkujący, nowicjusz
a person who is new to a field, activity, or skill, and is just starting to learn
Przykłady
The chess club welcomed several initiates this semester.
Klub szachowy powitał kilku początkujących w tym semestrze.
Drzewo Leksykalne
initiation
initiative
initiator
initiate
initial
init
