Szukaj
to inhibit
01
hamować, ograniczać
to restrict or reduce the normal activity or function of something
Transitive: to inhibit an activity or function
Przykłady
The brake system is designed to inhibit the movement of the vehicle when applied.
System hamulcowy jest zaprojektowany tak, aby hamować ruch pojazdu po uruchomieniu.
02
hamować, powstrzymywać
to prevent or limit an action or process
Transitive: to inhibit an action or process
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
inhibit
3. osoba liczby pojedynczej
inhibits
imiesłów czynny
inhibiting
czas przeszły prosty
inhibited
imiesłów bierny
inhibited
Przykłady
The medication is known to inhibit the growth of harmful bacteria.
Lek jest znany z hamowania wzrostu szkodliwych bakterii.
03
hamować, powstrzymywać
to make someone feel uncomfortable, preventing them from acting naturally or confidently
Transitive: to inhibit sb
Przykłady
The large audience inhibited him, making it hard to deliver his speech confidently.
Duża publiczność go zahamowała, utrudniając pewne wygłoszenie przemówienia.
04
hamować, ograniczać
to restrain or limit the action or progress of something
Transitive: to inhibit a desire, behavior, or ability
Przykłady
His desire to speak out was inhibited by fear of backlash.
Jego chęć wypowiedzenia się została zahamowana przez strach przed reakcją.
Drzewo Leksykalne
inhibited
inhibition
inhibitor
inhibit
