Szukaj
to abdicate
01
abdykować, zrzec się tronu
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
abdicate
3. osoba liczby pojedynczej
abdicates
imiesłów czynny
abdicating
czas przeszły prosty
abdicated
imiesłów bierny
abdicated
Przykłady
The decision to abdicate came as a shock to the citizens, leading to uncertainty.
Decyzja o abdykacji była szokiem dla obywateli, prowadząc do niepewności.
02
abdykować, zrzekać się
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
Przykłady
The team struggled after the project manager abdicated her obligations.
Zespół zmagał się po tym, jak kierownik projektu zrzekł się swoich obowiązków.
Drzewo Leksykalne
abdication
abdicator
abdicate
abdic
