Szukaj
to abdicate
01
abdykować, zrzec się tronu
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
abdicate
3. osoba liczby pojedynczej
abdicates
imiesłów czynny
abdicating
czas przeszły prosty
abdicated
imiesłów bierny
abdicated
Przykłady
The king chose to abdicate the throne in favor of his successor.
Król postanowił abdykować na rzecz swojego następcy.
02
abdykować, zrzekać się
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
Przykłady
The manager decided to abdicate responsibility for the project's failure.
Kierownik zdecydował się zrzec odpowiedzialności za porażkę projektu.
Drzewo Leksykalne
abdication
abdicator
abdicate
abdic
