Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to abdicate
01
aftreden, de troon opgeven
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
abdicate
3e persoon enkelvoud
abdicates
onvoltooid deelwoord
abdicating
onvoltooid verleden tijd
abdicated
voltooid deelwoord
abdicated
Voorbeelden
The king chose to abdicate the throne in favor of his successor.
De koning koos ervoor om af te treden ten gunste van zijn opvolger.
02
abdiceren, afzien van
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
Voorbeelden
The manager decided to abdicate responsibility for the project's failure.
De manager besloot de verantwoordelijkheid voor het falen van het project af te staan.
Lexicale Boom
abdication
abdicator
abdicate
abdic
