Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to abdicate
01
aftreden, de troon opgeven
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
abdicate
3e persoon enkelvoud
abdicates
onvoltooid deelwoord
abdicating
onvoltooid verleden tijd
abdicated
voltooid deelwoord
abdicated
Voorbeelden
Facing political turmoil, the emperor decided to abdicate to restore stability.
Geconfronteerd met politieke onrust besloot de keizer af te treden om de stabiliteit te herstellen.
02
abdiceren, afzien van
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
Voorbeelden
She was forced to abdicate her responsibilities due to personal issues.
Ze werd gedwongen haar verantwoordelijkheden af te staan vanwege persoonlijke problemen.
Lexicale Boom
abdication
abdicator
abdicate
abdic
