Ara
to abdicate
01
tahttan çekilmek
(of a monarch or ruler) to step down from a position of power
Intransitive
Transitive: to abdicate a position of power
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
abdicate
3. tekil kişi
abdicates
şimdiki zaman ortacı
abdicating
basit geçmiş zaman
abdicated
geçmiş zaman ortacı
abdicated
Örnekler
The decision to abdicate came as a shock to the citizens, leading to uncertainty.
Tahttan çekilme kararı vatandaşlar için bir şok oldu ve belirsizliğe yol açtı.
02
bir şeyin sorumluluğunu daha fazla üstlenmemek
to not accept or complete an obligation or duty
Transitive: to abdicate an obligation or duty
Örnekler
The team struggled after the project manager abdicated her obligations.
Proje yöneticisi yükümlülüklerini feragat ettikten sonra ekip mücadele etti.
Leksikal Ağaç
abdication
abdicator
abdicate
abdic
